Shohreh Feshtali, directeur van Café Weltschmerz en in 1993 zelf gevlucht uit Iran, spreekt met Sybilla Claus over twee soorten druk op tienermeiden: het regime in Teheran dat hen de hijab oplegt, en het Westen waarin meiden hun lichaam als verkeerd leren zien zodra ze in de puberteit komen.

Twee fronten, één doelwit

In Iran riskeren meiden gevangenisstraf als ze hun haar laten zien. In Nederland krijgen meiden van twaalf, dertien jaar te horen dat ongemak met hun veranderende lichaam mogelijk betekent dat ze een jongen zijn. De vorm verschilt, het patroon is hetzelfde: een meisjeslichaam wordt geproblematiseerd, en volwassenen leveren het kader om dat te verhullen — letterlijk of medisch.

Wat het gesprek aanstipt

Feshtali en Claus bespreken het D66-wetsvoorstel tegen "conversietherapie", dat in de praktijk normale gesprekstherapie met dysfore kinderen kan criminaliseren. Iraanse vrouwenactivist Masih Alinejad komt langs als referentie: zij laat zien wat er gebeurt als vrouwen massaal "nee" zeggen tegen een ideologie die hun lichaam claimt.

Waarom dit ertoe doet

De parallel tussen religieus-politieke onderdrukking van meiden in Iran en de medisch-ideologische druk in het Westen is ongemakkelijk, maar feitelijk. In beide systemen wordt het puberende meisjeslichaam behandeld als probleem. In beide systemen worden volwassenen die dit benoemen weggezet — als "islamofoob" daar, als "transfoob" hier.

Bron

1. Gender Rebels — Tienermeiden in Iran, en nu met 'Gender Rebels' in Café Weltschmerz (16 juni 2025)
2. Gender Rebels — verzamelplaats kritische verhalen (Sybilla Claus)

Citaten en cijfers in deze samenvatting zijn ontleend aan genderrebels.org. Voor de oorspronkelijke tekst: zie bron 1.