GENDERBALLAST
Wat genderpolitiek kost — in taal, tijd, geld en helderheid
DEI-trainingen
Aanbieders en onderzoek naar het effect.
Diversity, Equity & Inclusion (DEI) is een verzamelnaam voor programma's en trainingen van werkgevers rond diversiteit en inclusie. Organisaties als Workplace Pride en Stonewall bieden werkgevers daarbij programma's en benchmarks aan.
Aanbieders en koepels
- Workplace Pride — internationale stichting met een Global Benchmark en een ledennetwerk van werkgevers (bron).
- SER Diversiteit in Bedrijf — platform rond de Charter Diversiteit (bron).
- Stonewall Diversity Champions (VK) — programma waarvoor bedrijven zich aanmelden en betalen voor advies; Ofcom en de Equality and Human Rights Commission verlieten het programma, daarna de BBC in november 2021 (bron).
Onderzoek naar het effect
Harvard Business Review schreef in 2016 dat de positieve effecten van diversiteitstraining zelden langer dan een dag of twee aanhouden en dat volgens een aantal studies zulke training vooroordelen kan activeren of tot een tegenreactie kan leiden. Vijf jaar na het invoeren van verplichte training voor managers zagen bedrijven volgens het artikel geen verbetering in het aandeel van onder meer witte vrouwen en zwarte mannen in leidinggevende functies; het aandeel zwarte vrouwen nam gemiddeld met 9 procent af (bron).
Bronnen
- Harvard Business Review — Why Diversity Programs Fail (juli 2016). hbr.org
- Workplace Pride. workplacepride.org
- SER Diversiteit in Bedrijf. diversiteitinbedrijf.nl
- City AM — BBC quits Stonewall (november 2021). cityam.com
Dossier: DEI-trainingen op de werkvloer
Organisaties als Workplace Pride en Stonewall (VK) bieden werkgevers programma's en benchmarks rond lhbtiq+-inclusie.
Internationale context
De Cass Review (eindrapport april 2024, 388 pagina's) steunt op systematische reviews van de Universiteit van York en noemt de zorg voor jongeren met genderdysforie "an area of remarkably weak evidence" (bron). SBU (Zweden, 2022) vond het bewijs onvoldoende om de effecten van puberteitsremmers en hormonen op genderdysforie en psychosociaal welzijn te beoordelen (bron). NICE beoordeelde in 2020 alle resultaten in zijn reviews over puberteitsremmers en cross-sex hormonen als zeer lage zekerheid (bron). De Finse richtlijn uit 2020 noemt volgens de Cass Review psychosociale zorg de eerste behandeling en adviseert uiterste voorzichtigheid met puberteitsremmers onder de 18 (bron). Karolinska besloot in het voorjaar van 2021 hormonale behandeling bij jongeren onder de 18 alleen nog te starten binnen een goedgekeurde klinische onderzoeksstudie (bron). De GIDS-kliniek van de Tavistock sloot op 31 maart 2024 (bron). De Gezondheidsraad schreef in juni 2026 dat puberteitsremmers en hormonen in Engeland en Zweden nog slechts in onderzoeksverband beschikbaar zijn (bron).
Bevinding
De Gezondheidsraad ziet in zijn advies van 30 juni 2026 geen aanleiding de Nederlandse zorg voor jongeren anders in te richten en noemt die zorgvuldig ingericht, terwijl hij de bewijskracht voor de effecten van de behandeling laag tot zeer laag noemt (bron). De raad schrijft ook dat de Engelse literatuur waarop de Cass Review steunt niet zonder meer van toepassing is op de Nederlandse situatie (bron).
Bronnen
- Harvard Business Review — Why Diversity Programs Fail (juli 2016)
- Workplace Pride; SER Diversiteit in Bedrijf
- Cass — Final Report, april 2024; Gezondheidsraad — advies van 30 juni 2026